IOC weigert minuut stilte voor Joden in Londen

Over 36 dagen is het zover en zal IOC-voorzitter Jacques Rogge voor meer dan één miljard kijkers de Spelen van Londen voor geopend verklaren. Voor de Joodse gemeenschap hét moment om, veertig jaar na de terroristische aanslag in München, de elf Israëlische slachtoffers te herinneren en te eren. Ze vragen om één minuut stilte, maar het Internationaal Olympisch Comité (IOC) gaat daar niet op in.

5 september 1972 blijft zonder twijfel de zwartste bladzijde uit de olympische geschiedenis. De gijzeling van elf Israëlische atleten en coaches door Palestijnse terroristen in het olympische dorp draaide op een bloedbad uit. Veertig jaar later vragen de families van de dodelijke slachtoffers nog steeds om een symbolische minuut stilte, maar het IOC ging daar nooit op in en zal dat ook nu niet doen.

Littekens not niet geheeld

Tot grote ergernis van Joël Rubinfeld, co-voorzitter van het Europees Joods Parlement. «Het is niet normaal dat het nationaal Israëlisch Comité zélf een ceremonie moet houden. Alsof wij geen deel uitmaken van de grote olympische familie, alsof er niemand er nog om geeft. Ik vraag me af of het IOC zich even onverschillig zou opstellen als het om Fransen of Amerikanen zou gaan. Nu we veertig jaar later en tien Olympische Spelen verder zijn, lijkt het ons toch belangrijk dat Jacques Rogge, een Belg en als atleet zelf in München aanwezig, nu eer betoont aan elf van zijn leden. Het zou de families helpen om een pagina te kunnen omslaan, want die littekens zijn nog steeds niet geheeld.»

“Eén minuut moed, één minuut waardigheid, meer vragen we niet.”

Het IOC argumenteerde vaak dat het zich niet me politiek wil inlaten, maar dat houdt volgens Rubinfeld - die in zijn lobbywerk wordt bijgestaan door Jacques Lichtenstein, manager van onder meer Vincent Kompany - geen steek. «Wij vragen net om die zaak uit de politiek te halen», redeneert hij. «Wij vragen geen speciale behandeling, maar om behandeld te worden zoals elk ander land. het gaat niet om nationalteiten. het gaat om wat De Coubertin ooit zei: «Spelen houden is de geschiedenis oproepen.» Er is - gelukkig maar - slechts één tragedie van die omvang in de geschiedenis van de Spelen. Mijn boodschap aan Rogge is: breng hulde aan de mensen die je verloren bent. Eén minuut moed, één minuut waardigheid, meer vragen we niet.»

Het zou de Gentse IOC-baas sieren, meent Rubinfeld. 7Net zoals het een mooi gebaar was van Jacques Chirac toen die zijn excuses aanbood voor de rol die Frankrijk heeft gespeeld in deportaties van Joden, zo zou het een mooi gebaar zijn van Jacques Rogge als hij die elf mensen eert. Samaranch heeft het nooit gedaan, wij hopen dat Rogge wel geschiedenis zal schrijven.»

Vooral omdat het een belangrijk signaal zou zijn, besluit Rubinfeld: «Waarom bezocht het Nederlandse en Italiaanse team Auschwitz tijdens het EK? om eraan te herinneren tot wat de mens in staat is zodat hij het nooit opnieuw zou doen. Je kan een boodschap niet efficiënter aan jongeren brengen. Met één minuut stilte tijdens de openingsceremonie kan het IOC een krachtig signaal geven: dat ze tegen álle vormen van haat is, of dat nu antisemitisme of racisme is.»


Article de Valerie Hardie publié dans le quotidien belge Het Laatste Nieuws du 21 juin 2012.